Gök ve Kök

Geleneksel "Eli Belinde" ve "Göz" motiflerinden örülmüş kan kırmızısı koruyucu bir kalkanla sarmalanan bu eserin merkezinde, altın yaldızlı kutsal geometri çizgileri yer alıyor.
Kompozisyonun iskeletini oluşturan bu altın hatlar ve iç içe geçmiş üçgenler; gök ile yerin, eril ile dişil enerjinin dengesini simgeler. Ana ekseni sarmalayan daireler ise zamanın ve ruhun döngüsünü anlatır.
Bu matematiksel düzenin kalbinde, Türk kozmolojisinde yer, gök ve yeraltı alemlerini birbirine bağlayan evrenin ekseni Bayterek (Hayat Ağacı) filizlenir. Dallarındaki Kızıl Elmalar ve süzülen kuşlar bereketi ve Umay Ana’nın şefkatini taşırken; geometrinin en alt köşesinde, yeraltına işaret eden ters üçgenin içinde bilgeliğin bekçisi Erbükü (Yılan) yatar.
Yaratıcı gücü temsil eden "Eli Belinde" ve kötücül enerjilere karşı bir siper olan "Göz" motiflerinden örülen o dış dokuma, merkezdeki bu evrensel geometriyi ve içindeki yaşamı "Ana" şefkatiyle sararak koruma altına alır.
Kutsal geometrinin evrensel hatları ile mitolojinin toprağa bağlı kökleri, bu yüzeyde birbirini koruyan ve tamamlayan zamansız bir bütünlük oluşturur.